De diagnose bracht herkenning en erkenning. Maar door te lezen over wat er daadwerkelijk vanbinnen gebeurt en door gesprekken met andere neurodivergente mensen, kreeg ik nog meer inzicht in hoe neurodivergente breinen werken en hoe groot de invloed daarvan is op het dagelijks leven.
Ik leerde o.a. over:
- De verschillende breinen of zenuwstelsels van autisme en ADHD plus de daarbij behorende behoeften
- Over- en onderprikkeling.
- Hoe gevoelig onze breinen zijn voor (de angst voor) afwijzing. Dit heet Rejection Sensitivity Dysphoria.
- Moeite hebben met het herkennen, begrijpen en uiten van emoties. Dit heet Alexithemie.
- Het wel of niet kunnen herkennen van signalen van je lichaam vanbinnen. Denk aan dorst, honger, vermoeidheid, spanning, enz. Dit heet Interoceptie.
Hierdoor vond ik eindelijk de moed om andere keuzes te maken, in mijn privéleven en met betrekking tot werk. Dat leidde ook tot het volgen van opleidingen en het starten van een eigen praktijk!
Maar ik ben ook maar een mens en dus heb ik ook nog steeds mijn uitdagingen. Dat is helemaal prima, dat hoort bij het leven.